“แต่ฉันอยากได้นายตอนนี้”
ว่าจบพร้อมกับเข้าไปปลดกระดุมเสื้อเชิร์ตของอีกคนจนหมดโดยไม่ทันได้ตั้งตัวเลยด้วยซ้ำ
มาร์คผุดรอยยิ้มยั่วเย้าออกมาที่มุมปาก
ยูคยอมยิ้มตอบกลับไปก่อนจะพลิกร่างให้คนร่างบางลงมาอยู่ด้านล่างให้เขาเป็นฝ่ายคุมเกมแทน
“Yugyeom…”
“… Hmm?”
เรียวแขนเล็กโอบรอบคออีกคน
ใบหน้าหวานจูบซับไปตามแนวสันคาง
มือดึงเสื้อเชิร์ตของคนร่างสูงลงจนเห็นแนวไหล่แข็งแรง
มาร์คค่อยๆเอื้อมตัวขึ้นไปกระซิบข้างใบหูของอีกคน
“Now.”
“No
problem.”
ว่าจบก็ซุกไซ้ที่ลำคอขาวของมาร์ค
ร่างบางเชิดหน้าขึ้นค่อยๆใช้เล็บข่วนที่กลางหลังของอีกคน
ส่วนทางด้านยูคยอมเองก็ดูดเม้มผิวเนื้อขาวนั่นจนเกิดรอยแดงเช่นเดียวกัน
ให้ตาย...
“เป็นแมวรึไง
ข่วนจนเป็นแผลหมดแล้วมั้ง” ยูคยอมว่าขึ้นก่อนจะกดจมูกลงบนแก้มนิ่มของอีกคน
มาร์คยิ้มออกมาก่อนจะค่อยๆใช้มือลูบใบหน้าของอีกคน
“นายจะได้รู้ไง”
“อะไร หืม?” ว่าพลางจูบลงบนริมฝีปากสีระเรื่อ ดูดเม้มมันเบาๆแล้วค่อยๆผละออก
“รู้ว่า...
ฉันต้องการนายมาก”
คนร่างบางพลิกตัวกลับเป็นฝ่ายคุมเกมทันที
ร่างสูงส่ายหน้าก่อนจะหัวเราะออกมา
คนร่างบางใช่มือของตนบีบคลึงส่วนที่อยู่ภายใต้กางเกงของอีกคน
ร่างสูงครางออกมาจากลำคอ
มาร์คปลดซิปกางเกงของอีกคนออกก่อนจะค่อยๆนำส่วนที่เริ่มชูชันออกมาประจักษ์แก่สายตา
“ทำตามที่นายต้องการเลยมาร์ค”
ยูคยอมว่า
คนร่างบางยิ้มก่อนจะค่อยๆรูดรั้งส่วนนั้นขึ้นลงแบบเร็วๆ
เขาเล่นมันเหมือนของเล่นชิ้นหนึ่ง ร่างบางค่อยๆก้มลงไปใช้ปากครอบครองปลายมนก่อนจะค่อยเลียมันเรียกความเสียวซ่านให้กับยูคยอมเป็นอย่างมาก
มือหนาขยุ้มกลุ่มผมนิ่มก่อนจะสูดปากครางออกมา
มาร์คยกยิ้มราวกับภูมิใจในผลงานของตนก่อนจะค่อยๆอมส่วนนั้นด้วยปากจนเกือบสุดความยาวแล้วรูดขึ้นลงไปมาเป็นจังหวะอย่างมีชั้นเชิง
แน่นอนว่ายูคยอมประทับใจกับสิ่งที่ได้รับ
มาร์คทำให้เขารู้สึกหฤหรรษ์ได้เสมอทุกครั้งที่มีเซ็กส์ด้วยกัน
“อา... มาร์ค
เยี่ยม.. ซี๊ด”
ร่างสูงบังคับให้หัวทุยๆนั่นขยับเข้าออกตามจังหวะที่ตัวเองต้องการ
ความคับแน่นนั่นทำให้มาร์คแทบสำลักเพราะขนาดที่พองโตขึ้นเรื่อยๆจนเขาคิดว่ายูคยอมอาจจะแตกคาปากเขาเลยก็ได้
คนร่างบางช้อนตามองอีกคนอย่างออดอ้อนซึ่งแน่นอนว่าร่างสูงอยากจะขยี้ร่างตรงหน้าให้แหลกคามือของเขา
ริมฝีปากของเขาและร่างกายของเขา
ต้องการมากๆ...
เขาต้องการมาร์ค
ต้วนมากๆ
ยูคยอมชักแก่นกายของตนเองออกจากปากของอีกคนก่อนจะลุกขึ้นนั่งจับให้ร่างบางนั่งอยู่บนตักของเขา
เขาบีบขยำก้อนเนื้อนิ่มตรงบั้นท้ายอย่างมันส์มือก่อนที่ริมฝีปากจะบดขยี้กลีบปากบางอย่างร้อนแรง
เรียวเล็บของคนร่างบางจิกลงที่หัวไหล่ของอีกคน
สะโพกของมาร์คยกขึ้นจนช่องทางจ่อกับส่วนที่ชูชันของร่างสูง
มาร์คส่ายสะโพกให้แก่นกายนั่นวนรอบปากทางของตัวเองแต่ไม่ได้สอดใส่ลงไปเสียทีเพื่อเป็นการยั่วเย้า
ยูคยอมผละริมฝีปากออกจากคนร่างเล็กก่อนจะแสยะยิ้มออกมา
เขาใช้มือที่กอบกุมสะโพกของอีกคนไว้ดึงมันลงครอบครองแก่นกายของเขาจนสุด
“อึก... อ๊า!”
การกระทำดังกล่าวทำให้มาร์คร้องเสียงหลง
น้ำตาเล็ดออกมาจากหางตาเพราะความจุกเสียด มือบางตีอีกคนดังเพี๊ยะ ยูคยอมหัวเราะ
การได้แกล้งอีกคนทำให้เขารู้ว่ามาร์คน่ารักมากแค่ไหน
ไม่อยากให้เป็นของใคร
มาร์คเป็นของเขาคนเดียว...
ไม่รอช้าคนร่างบางค่อยๆขย่มกายเข้าหาอีกคน
แขนข้างหนึ่งยึดกับไหล่ของอีกคนไว้
แผ่นอกบางแอ่นให้อยู่ในระดับสายตาของอีกคนทำให้อดไม่ได้ที่ก้มลงไปเชยชิมมันส่วนร่างกายก็ขยับสวนขึ้นไปอย่างไม่ท้อถอย
“อ อ๊า อ๊ะ..
ยูคยอม อื้อ”
มาร์คครางออกมาเสียงดัง
แน่นอนว่าทุกครั้งมาร์คไม่ได้มีความกระดากอายใดๆอยู่แล้ว
เขาเต็มที่กับทุกครั้งที่มีเซ็กส์
เขาคิดว่ามันเป็นการปลดปล่อยตัวเองและควรร่วมมือกับมัน
มาร์คจับใบหน้าหล่อคมขึ้นมาให้มองตาของตัวเอง
ริมฝีปากเม้มก่อนจะค่อยกัดมันอย่างยั่วยวน
“Yugyeom…
ah…”
“Yugyeom, I need you.”
“ahhh… more… mmm…”
มาร์คจะทำให้เขาลุ่มหลงไปถึงไหนกัน...
ยูคยอมดันให้ร่างของมาร์คนอนราบกับเตียงก่อนจะกระแทกกระทั้นกายเข้าไปอย่างแรง
เขามองคนใต้ร่างที่ครางอย่างสุขสมยิ่งทำให้เขาได้ใจ ช่องทางของมาร์คตอดรัดเขาเป็นจังหวะเสมอ
พวกเขาสอดประสานสายตากันอีกครั้ง
“อา.. มาร์ค”
“ยูคยอม
อื้อ.. อ๊า”
“ถ้ายั่วกันแบบนี้
อ อา... ระวังไม่ได้นอนนะ.. อืม..”
มาร์คแสยะยิ้ม
“อ๊า อ๊ะ...
ไม่ .. กลัวหรอก”
ยูคยอมขมวดคิ้วสงสัยในระหว่างที่อีกคนชะงักไปงั้นทำให้มาร์คพลิกตัวกลับมาอยู่ด้านบนอีกครั้ง
“พลาดแล้วนะ”
มาร์คยิ้มก่อนจะขย่มกายของตนลงไปอย่างรัวเร็ว
ร่างบางเงยหน้าสูดปากคลางอย่างบ้าคลั่ง
“ซี๊ด...
มาร์ค อา..”
“อ๊ะ อ๊า
อื้ออ อื้ม อ๊า!”
ยูคยอมมองร่างที่เต้นรำอยู่บนตัวเขา
ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาคิดบ้าอะไรอยู่ๆก็อยากจะถ่ายรูปคนรักของตนเองเวลาสุขสมแบบนี้ไว้
ดูสายตาที่ยั่วยวนมาทางเขายิ่งทำให้ใจเขาเต้นระส่ำระส่ายอย่างหยุดไม่อยู่
มันหยุดไม่ได้แล้ว...
“เอากันจนเช้าเลยแล้วกัน!”
กลับไปด้วยเด้อ>>> http://my.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1251888&chapter=11
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น